Zo'n12 dagen later besloot ik maar weer eens op internet te gaan,3 dagen geleden op 21 aprilben ik de grens overgegaan, dus liet ik Thailand achter me.
Eindelijk in Laos!Ik heb degibbon experience al gedaan en het was zo onwijs gaaf! En morgen ga ik op naar Luang Prabang. Natuurlijk heb ik dedagen daarvoor heb ikniet stil gezeten dus bereid je voor op een paar lange verhalen!

Dag 36 t/m 41 Chiang Mai

Toen ik in Chiang Mai aankwam wist ik dat ik een kookcurcus wilde gaan doen, want er is mij verteld vlak voordat ik weg ging, dat ik niet terug mocht komen zonder een paar goede Thaise recepten. Dus ja, dan heb je eigenlijk geen keuze en meld je je aan voor een kookcurcus...

Keukenprinsesjes
12 april was het dan zover, Roxanne en ik gingen opweg naar de plek waar we opgepikt zouden worden, en we kwamen natuurlijk, net op tijd aan want het busje stond al klaar om weg te gaan. We moesten dan ook vroeg opstaan, want om 8.30 moesten we al klaar staan! Eerst haalden we nog wat andere mensen op, die vast ook niet zonder recept thuis mochten komen.. En toen vertrokken we naar de markt. Onze begeleidster heette Cook, wat denk ik niet haar Thaise naam was

Hier kregen we een hele uitleg over alle thaise kruiden, rijstsoorten, sausjes enz. die in het eten gebruikt zouden worden. Zo'n markt hebben we niet in Nederland denk ik zomaar, want ze hadden er zoveel! Fruit, groentes, rijst, kruiden, vlees, vis, nog meer rijst, een supermarkt op de markt. En dan het vlees gedeelte, in de lucht hingen een soort vanpropellors waar ze het vlees aan hadden gehangen en dat draaiden ze dan inhet rond. Ik weet niet waar het goed voorwas maar het zag erraar uit. En als je een eindje door liep kon je gewoon kleren kopen. En natuurlijk niet te vergeten een lekker stukje gefrituurde sprinkhaan, bamboe rups, kakkerlak ( Misschien wel mijn vrienduit Chantaburi), mieren en nog veel meer soorten insecten. Dit deed mij terug denken aan dedag ervoor op de zondagmarkt. Want daar heb ikeven mee kunnen genieten van de smaak van sprinkhaan enbamboerups. Nu zul je denken: IEEL, gadverdamme, dat eet je toch niet? Maar niets is minder waar, want zodra je je over je westerse normen hebt heen gezet en gewoon niet kijkt naar de ogenvan dezeheerlijke snacks, zul je merken, dat het toch niet zo onsmakelijk is als het lijkt

Maar goed we mochten 15 minuten lopen op deze markt en toen ik dacht het allemaal gezien te hebben, zag mijn oog iets wat ik werkelijk nog niet eerder gezien had op een koelkast. Ikdenk dat ik het trouwens nog nooit op die manier van zo dichtbij heb kunnen zien. Nu vraag je je natuurlijk af: Wat zag laura daar? Wat zag ze dat ze zo graag met ons wil delen? Nuzal ik het je vertellen.. Ik liep daar op die markt en keek nieuwschierig om mij heen, en toen zag ik links van mij iets geks. Ik dacht o dat is goed nagemaakt! Maar natuurlijk was het echt ik stond immers op de 'vleesafdeling'..Links van mij opdie bewusteblauwe koelkast lag een hoofd, een afgehakt hoofd, het hoofdvaneen varken..
Ik vraag me tot op de dag van vandaag nog steeds af wat ze ermee gedaan hebben. Want dat eet je toch niet op?Stiekem ben ikblij dat ik geen varken had gekozen voor mijn rescepten;) Nadat weklaar waren op de markt vertrokken we naar decoocking farm, het was denk ik een half uurtje rijden. Een half uur zonder droog te blijven, want hoewel het Songkran pas morgen zougaan beginnen, waren de kinderen en vele anderen al volop begonnen. Dat betekend: waar je ook loopt of rijdmet de auto jewordt natgegooit en niet met kleine beetjes water, nee liters water worden er gegooit, en als je een toerist bent, dan ben je helemaal verzekerd van een natte dag!

Na deze spannende rit kwamen we aan op de kook shool en kregen we een heus schort met een hoed tegen de zon, want we kregen eerst een rondleidingdoor de tuin, ze lieten ons soorten chilli`s, basilicum, fruit en groentes zien. Dingen die we ook in de keuken tegen zouden komen. Na deze rondleidingliet een jongen ons zien hoe je rijst moest koken en hoe je sticky rice kon maken. En jawel ze gebruiken ook in Thailand eenspeciale snelle rijstkookpan..Nadit allesmochten we eindelijk naar de keuken. Om omgetoverd teworden tot echte thaise kookprinsen en kookprinsessen!

We begonnen met het stampen van de kruiden om currypaste te maken, good paste is good wife and good husband, dus je moest een goede curry paste maken, anders was je huwelijk gedoemd denk ik zomaar! Na het maken van de curry, ik had gekozen voor groene curry, konden we beginnen aan onze soep.
Ik had gekozen voor detom yum kung soep, en hij was erglekker al zeg ik het zelf. Je kreeg steeds je ingredienten op een schaal en ze vertelden hoe je het moest voorbereidden, maar je kon zelf beslissenhoeveel je van wat in je gerecht wilde stoppen. Dus zo kon je zelf bepalen ofjouw gerecht spicy zou worden of niet. Na de soep maakten we nog een gerecht en ik koos voorrijst met kip en casewnoten. Bij dit gerecht moest je vuur in de pan krijgen, geloof me dit ga ik thuis niet proberen, want hoewelhet me in 1 keer(!!) lukte in Thailand, weet ik zeker dat erstraks geen nr. 17 meer is in dekooimanstraat als ik het thuis doe. Daarna mochten we eten en dat mocht ook wel want we hadden allemaal zo`n trek. Maar daar dachtenwe een half uur later heel anders over, nadat we ons etenhadden opgegeten en de rest mee mochten nemen naar huis. Hoewel we nog niet eens klaar waren want we mochten meteen dekeuken weerin om de laatste 2 gerechtente maken. Het eerste was sticky rice met mango, wat zo makkelijk te maken is, maar het is ook zo lekker! En als laatste had ik de springrolls gemaakt, ook super lekker! Ik krijgal weer trek terwijl ik dit typ..Daarna namen we afscheid van onze leraren en vertrokken we terug naar Chiang Mai, maar niet voordat we doorweekt waren op de coocking farm!

Die avond hoefden we in iedergeval niets meer te eten en zijn we nog even uit geweest en zijn gaan slapen want de volgende dag zou het gekkenhuis gaan beginnen!

3 dagen oud en nieuw
Het was een normale dinsdag ochten, zo leek het in iedergeval, je wordt wakker van de warmte stapt uit je bed, maakt je klaar om weg te gaan, maar aan dat verhaal klopte er iets niet, want in plaats van dat je je normale ondergoed aantrekt,bedenk je je nog eens goed.. Wat voor dag is het vandaag? 13 April, o ja, het is tijd voor jebikini, dus nadat we onze bikini aangedaan hebben en daarover onze kleding, was het tijd om de straat opte gaan, ongewapendwaagden we ons de straat op waar we hadden afgesproken met Orrosica een jongen uit Amerika.We haalden onze meetingpoint, zonder ant te worden, dusdat was eigenlijk wel een wonder, maar na ons ontbijt bleef er nietveel over van onze hoop om droog door de straaten te kunnen lopen. Maar wat maakt het ook uit? Je koopt een plasctic bakdie je op je rug kunt zettenals een soort rugzak en sluit daar een waterpistool op aan. Koopt een extra bucket en je bent gewapend voor 3 dagen (mist natuurlijk je pistool na 1 dag al kapot gaat en je een nieuwe moet kopen de volgende dag, die je ook maar 1 dag hebt omdat hij de volgende dag wordt gestolen door iemand die er bier in stopt om mensen nat te maken met bier ) 3 dagen gekkenhuis, totaal gestoord enonwijs geweldig.
Ik zal mijn best doen hette beschrijven, maar ik weet nu al datdat niet helemaal zal lukken, kortom vier allemaal minstens 1 keer songkran in Chiang Mai, want van iedereen hoor ik dat het hier toch echt het gaafst was!

Als je op straat loopt staan er aan de kantvan de weg barretjes, in de barretjes ben je (redelijk) veilig erbuiten, tjadan ben je gewoondoorweekt. Elke bar heeft een wateraansluiting, sommige met ijswater anderen met slootwater anderen met water waarvan je niet weet waarhet vandaan komt. Overal kun je je water bijvullen en overal staatde muziek op zijnhardst. Iedereen doet mee jong en oud en zelfs de monnikken doen mee.Het feest speelt zich afrondom het kanaaldat rondomChiang Mai loopt, de binnenkant is het oude gedeelte wat al ongelovelijk is, maar de buitenkant isso amazing! Er staan podia`s met dansende mensen, soms een band, een slechte coca cola act,waar ik een colafles bij he gewonnen jaja;) Er is een optocht waarbij je water over de buddha`s mag gooien, ze worden gewassen want het is een nieuw jaar. En er zijn parades met thaise muziek, mooi gekledevrouwen en ook zij worden niet gespaart, alles is doorweekt alles wordt zeik en zeiknat. Als je op je scooter rijd is het levensgevaarlijk want ook dan krijg je emmers water over je heen! Supersoakers, buckets, emmershet maakt niet uit nat wordt je! De weg is verstopt, families zitten opgepropt in pick-up trucks met enorme emmers waaruit ze water halen en dat over iedereen heen gooien en vaak is dat ijswater. Tuk-tuks rijden er doorheen met mensen die net aankomen in deze drukte. En alsof dat nog niet alles is,want mensen springen in het kanaal enzwemmen er gewoon in. Je kunt veelzeggen maardit is echt het meest bizarre, geweldige en absoluut bijzonderste watergevecht en oud en nieuw wat ik ooit heb meegemaakt! Het was onvoorstelbaar mooi! Enna die drie dagen is er geen spoor meer vantebekennen, misschien een vermiste waterpistool langs de kant van de weg, maar de straten zijn weer kurk en kurk droog en het normale leven gaat gewoon weer verder, niemandgooit nog water, in iedergeval neit in de stad. In de dorpjes erbuiten schijnthet nog iets langer door te gaan..

Staan voor de koning
Roxanne is naar bangkok gegaan op 15 april, ze zou eigenlijk 14 april gaan, maar we hadden haar trein gemist vanwege dat we niet door het drukke verkeer kwamen, want alles stond vast.Op vrijdag ben ik nog naar de Thaise bioscoop gegaan, naar Date Night, geweldige film! In het engels maar met Thaise ondertiteling. Maar het allerbeste nog van de hele film was het begin, ik hadhet al wel van anderen gehoord maar ik wilde het toch ook wel zelf meemaken.. Want vlak voordat de film begint wordt er het volkslied gezongen en moesten we opstaan voor de koning en iedereen deed mee. Ik zie dat echt niet gebeuren voorBeatrix..Ook zijn Roxanne en ik nog naar een monkchat geweest waarbij we met een monnik konden praten en hem vragen mochten stellen. Dat was echt heel interressant, daarna kregen we een armbandje wat ons geluk zou brengen in alles. Lucky me! Ik bleef tot 17 april in Chiang mai en ben toen vertrokken naar Pai, het hippiewalhalla van Thailand.

Liefs, X

Ps. Het regent en donderd en bliksemt hier nu onwijs, dus ik denk dat het songkran aardig heeft geholpen, want dat moet het begin betekenen van het regenseizoen..