Hallo allemaal

Ik leef nog

, op dit moment zit in in Chiang Mai, nog steeds, want ik houd mij nooit aan mijn planningen, (waarom maak ik ze nog?). Hier heb ik nog niets van de protesten gezien, hoewel het wel het 'thuisfront' is voor de rode shirts. Hier was het ook al op het nieuws en de protesten zijn nu best wel uit de hand gelopen. Je moet nu ook niet tussen de protesterende mensen gaan staan, want er wordt gevochten en geschoten (niet met echte kogels) door het leger/politie.Er zijn een aantal doden en veel gewonden in Bangkok. Niet in heel Bangkok, maar ze hebben ook een aantal shoppingmalls gesloten en de gevechten zijn volgens mij alleen bij de gebieden waar de rode shirts massaal staan. Maar volgens de Thaise mensen is Chiang Mai gewoon veilig, het enige waar ik me nu op dit moment druk over hoef te maken is: Hoe houd ik mijn geld en mobiel droog? En ik ga pas rond 4 mei terug naar Bangkok en over ongeveer een week ga ik naar Laos! Dus hopelijk is het dan al een beetje gekalmeerd.

Dag 27 t/m 29: Bangkok

Toen ik in Bangkok aankwam, kwamen we aan weer vlak bij de protesterende mensen. Wederom hadden we nergens last van, maar ik vroeg me wel af hoe lang dit nog gaat duren. Want ik heb gehoord dat een aantal jaar geleden de overheid ingreep, en er toen veel doden en gewonden zijn gevallen. (Toen wist ik nog niet dat het niet veel langer dan een week zou duren voordat de het echt mis zou gaan.)

Maar ik heb dus Roxanne opgezocht en we hebben samen en kamer genomen. We zijn over de zondagmarkt gelopen en de dag erna zijn we samen naar Ayuthaya gegaan. Want Roxanne wilde toch ook mee naar naar Chiang Mai voor het Thaise nieuwjaar. Alleen waren de trein kaartjes al uitverkocht en konden we pas 7 april met de trein naar Chiang Mai, dus toen besloten we een kaartje naar Ayuthaya te nemen en de familie die ik eerder had ontmoet op te gaan zoeken. Dus op naar Ayuthaya!

Dag29 t/m 31: Ayuthaya

Ik had Kai gebeld en dat ging wat lastig,want ze verstond me niet, dus haar werknemer Preecha moest gebeld worden, hij was de tolk. En dat ging zo: ze belde met haar andere mobiel Preecha en die werd tegen haar telefoon gehouden, waardoor ik natuurlijk alleen maar geruis hoorde. Maar in Thailand is dat logica, hoezo een nummer doorgeven als we via 2 mobieltjes kunnen communiceren? Dus na 15 minuten heen en weer bellen, was het duideljk dat we op het station stonden en dat we opgehaald konden worden

In de tussentijd gingen we zitten op het station, met onze backpacks op, en natuurlijk viel ik achterover en kwam ik niet meer overeind. Dus na wat hulp zat ik weer rechtop en had ik gelijk mijn buikspieren geoefend! En daar kwamen ze dan: Kai met haar man Tok, onze spullen werden in de auto gegooid en we gingen Preecha opzoeken. Want hij zou met ons meegaan.

Daarna gingen we weer naar haar huis, en ik vond al de vorige keer dat het groot was, maar het was dus echt groot. De vorige keer had ik de bovenverdieping niet gezien, maar ze hebben echt een heel mooi huis. We konden ons snel even opfrissen om vervolgens te wachten op hun zoons Tee en Taa. Want we zouden met het hele gezin uit eten gaan!

We gingen naar een restaurantje, en dat is niet zoals in Nederland, dit is gewoon een restaurant met camping stoelen en tafels, half buiten half binnen. Het was aan het water en we hebben er heerlijk gegeten. We kregen Tom Yum Kung Soup met garnalen erin, we aten iets koreaans, met ene alluminium pot, waar je water in kookte, wat een soort soep werd, maar aan de bovenkant was het bol zodat je er vlees op kon bakken. We kregen verschillende soorten vis, het was heerlijk!

De volgende dag zijn we naar de familie van Taa's vriendin gegaan, ze hadden een vissenkwekerij thuis en vanaf daar zijn we naar een plek geweest waar ze kleine poppetjes maken en schilderen, de Thaise schijnen het geweldig te vinden omdat te kopen en in de kast te zetten. Ik werd geinterviewd door een Thais meisje en ze vertelde me dat wij ook mochten proberen zo'n poppetje te maken. Nu ben ik natuurlijk onwijs creatief, want dat zit in de familie, maar ik ben niet zo'n ster in kleine fijne dingetjes. Dus mijn vrouwtje had een veels te grote kont en ze haar hoofd zat ook wat raar. Toch was het best goed gelukt, hoewel ik denk dat zodra we weg waren, ze hem snel hebben weg gedaan.

Op het eindkregen we allebijeen poppetje mee. Ja en onze tour door Ayuthaya was nog niet af, want we gingen ook nog naar een museum waar alle schatten en het beelden die over waren van de ruines liggen.

Veel dingen zijn al gestolen of verhandeld voordat het museum werd opgericht, wat er zonde is. Maar wat er in het museum lag, was ook best mooi om te zien! We hebben in deze 2/3 dagen zoveel gegeten en geproefd. Het verbaasd me echt keer op keer hoe vriendelijk deze mensen zijn. Ze nemen je in huis, delen alles met je, ze willen van je leren. Maar soms kon het best vermoeiend zijn: Steeds luisteren, en uitleggen, terwijl je niet begrepen wordt, want ze denken nu allemaal dat ik een leraar ben.Dus ik was dan ook heel blij dat we de3e dag gewoon even met zn 2en een fiets hebben kunnen huren, en lekker in het park hebbengezeten. Verder is mijn thaise vocabulaire erg gegroeid en 1 zin kan ik noot meer vergeten: Im so happy, want dat moesten we elke dag wel 100x zeggen

Ik weet niet of ik het goed spel maar het was: Mi kwam soe.

Toen op 7 april was het tijd om onze trein naar Chiang mai te nemen. Dus na een vertraging van 3 uur, een afscheid en heel veel cadeaus. Stapten we dan eindelijk op de trein. Met de wetenschap dat als we ooit terug komen, we bij onze Thaise familie mogen verblijven!

Dag 31 t/m 33: Chiang Mai

De treinreis was erg spannend, want ik slipe boven op het stapelbed, en ik had het gevoel dat ik er elk moment uit kon vallen, wat een heldin ben ik toch! Mar in de ochtend was het uitzich zo mooi, want dan klappen ze de bedden in en dan kun je mooi naar buiten kijken.

Toen we 4 uur later dan gepland aankwamen in Chiang mai, kwamen we aan bij ons guesthouse. Die avond hebben we niet veel gedaan, we zijn even over de markt gegaan en zijn naar onze kamer tergu gegaan. Waar we het na 2 dagen wel gehad hadden, want we werden aangevallen door honderden mieren die ook in ons bed sliepen. We zijn dus mooi verplaatst naar een ander hotel!

De volgende dag moest Roxanne haar visa run doen en ben ik naar het Tiger Kingdom geweest. En ja, ik heb een tijger aangeraakt, ik heb ene paar hele mooie foto's maar ik heb helaas geen tijd meer om die erop te zetten, dat komt vande week! Voordat je bij de tijgers mocht, moest je kiezen tussen grote of kleine. En ik koos voor de grote tijgers, je moest dan een contract tekenen, dat het je eigen risico was als er wat zou gebeuren want tijgers zijn natuurlijk wilde beesten. Ik had wel verhalen gehoord over dat ze misschien gedrogeerd zouden zijn. Maar zo zagen ze er totaal niet uit. Want in de ochtend krijgen ze heel veel te eten zodat ze vol zijn en tegen de tijd dat de kingdom open gaat is het al warm zo warm dat ze lui worden. Je moch ook alleen achter de tijger zitten en niet bij zijn hoofd, je mocht zijn poten niet aanraken, en wat zijn die groot! Bizzar en ze waren maar 19 maanden oud! Het voelde zo bijzonder, eigenlijk als een hele grote kat, alleen de haren waren iets stugger. Er liep ook begeleiding met je mee, voor als er wat zou gebeuren. Dus naar mijn mening waren de tijgers totaal niet gedrogeerd. Want ze waren gewoon actief en keken niet raar uit hun ogen, ze zagen er ook allemaal goed verzorgt uit. Dus ik beloof jullie om snel de foto's te plaatsen.

Morgen begint het songkran, thais oud en nieuw, dat betekend: 3 dagen lang, 1 grootwatergevecht. Hoewel ze nu al zijn begonnen. Maar dat zal ik de volgende keer vertellen, om de spanning er maar in te houden

Liefs, X

En bedankt voor jullie reacties